Her seye güldügümüz mutlu yillardi. Biz cocuktuk anne babalarimiz da gencti. Baskalari
yaslanir baskalari eksilir sanirdik. Biz degil baskalari Salkim Sokak ve bizimkiler dokunsam
canlanacak bir fotograf gibi Kalabalik göcmen ailelerin ic ice yasadigi kücücük evlere
dünyanin en bereketli sofralarinin sigdigi tertemiz umutlu erkenci insanlarin birbiriyle
derdini ve ekmegini paylastigi Izmirde gizlenmis bir harikalar dünyasiydi sanki o sokak.
Solmayan renkleri cicekleri coskusu bulasici nesesi Bosnak halaylari Izmir zeybekleri
Rumeli türküleri senlikli kutlamalari ile geldikleri yeri yuvaya dönüstüren insanlarin
inanciyla kurulan bu dünya büyüttü bizi. Eksik yapbozumun tüm parcalarini saklayan
yetiskinligimize liman olan bu sokagin hikayesine gidenler kalanlar yasananlar hatiralar da
dahildi ve hepsi anlatilmaliydi Cünkü ben bir mahalle cocuguyum bilek-yürek gücüne ve
kahramanlarin gecmis degil genis zamanlarda yasadigina inanirim.
